In de zaal: Slapen achter het stuur

In de zaal: Slapen achter het stuur

In de rechtbank Zutphen zit ik te wachten op de volgende zaak. Tegenover mij zit een meisje, ik denk ongeveer van dezelfde leeftijd als ik, samen met een andere vrouw en twee mannen. Ze haalt de veters van haar Dr. Martens los en strikt ze opnieuw, haalt ze los en strikt ze weer opnieuw, haalt ze weer los en strikt ze weer opnieuw. In haar hand heeft ze een pakje tissues: ik vraag me af of de zaak emotioneel zal worden. 

Vlak voor we de rechtszaal betreden trekt de vrouw haar toga aan en zo blijkt ze de advocate in deze zaak te zijn. Een van de mannen neemt plaats naast de advocate, hij is de verdachte. De andere man en het meisje gaan achterin, op de plekken voor publiek, zitten. Ze blijken de broer en het nichtje van de verdachte te zijn. De persoonsgegevens van de verdachte worden gecontroleerd en daarna kan de zaak van start gaan.

De man zit hier omdat hij ervan verdacht wordt dat hij een verkeersongeval heeft veroorzaakt. Hij is met zijn auto op een tegenligger gebotst, een auto met paardentrailer waarin twee personen zaten.

De rechter vraagt aan de verdachte of dat klopt, maar de verdachte lijkt verward… ‘Ik weet het allemaal niet meer, opeens was het BOEM.’ Door dit antwoord gaat de rechter toch een beetje bedenkelijk kijken, ‘Hoe kan dat nou gebeuren?’ Daarna valt een lange stilte en de verdachte haalt zijn schouders op. In het dossier staat dat de verdachte misschien wel in slaap is gevallen achter het stuur, de rechter vraag aan hem of dat klopt. Hij was wel erg moe na een hele drukke werkdag, maar hij weet het echt niet meer. ‘Geen enkel idee’ zegt hij.

Het moet een flinke klap geweest zijn, de man had drie gebroken ribben, een gebroken borstbeen, een klaplong, een geperforeerde darm en een gebroken schouderbeen. Dat is niet niks. De twee slachtoffers hadden vooral hoofdpijn en oorsuizen, een van hen had ook een gebroken borstbeen. De twee slachtoffers hebben aangegeven dat ze geen schadevergoeding meer willen van de man. Ze vonden het voor hemzelf erg genoeg en vonden het erg aardig dat hij hen een fruitmand had gestuurd om beterschap te wensen.

Hoe langer de zaak duurt, hoe meer de verdachte ineenduikt, hij is duidelijk niet op zijn gemak. De rechter vertelt dat in het dossier staat dat de tegenliggers zagen dat de verdachte heel langzaam steeds iets verder naar de verkeerde kant van de weg reed. Door die informatie denkt de rechter dat de verdachte inderdaad in slaap gevallen is achter het stuur, anders zou hij het in de gaten hebben gehad. De verdachte zegt dat hij zich niet meer kan herinneren of dat het geval was, hij denkt eigenlijk van niet. Als de rechter nog wat langer doorvraagt moet de verdachte toegeven dat het toch wel zou kunnen dat hij in slaap viel achter het stuur.

Over zijn persoonlijke omstandigheden wordt ook het een en ander duidelijk: zijn ouders van 84 jaar wonen bij hem en hij verzorgt hen. Hij heeft daarnaast een baan die hij leuk vindt en waar zijn werkgever ontzettend tevreden over hem is. Hij heeft een blanco strafblad en geeft zelf aan dat hij na het ongeluk veel voorzichtiger is geworden.

Vervolgens is het aan de Officier van Justitie: ‘Deze zaak kent drie verliezers’ begint hij. Hij ziet dat het de verdachte veel doet en het is duidelijk dat de verdachte het nooit heeft gewild, maar toch, het is wel zijn schuld. Het is super belangrijk dat het verkeer veilig blijft en daarom vindt hij het belangrijk dat de verdachte toch gestraft wordt. Hoe hoog de straf moet worden vindt hij  moeilijk, want iedereen maakt ten slotte fouten. Hij heeft gekeken wat rechters in vergelijkbare situaties hebben gezegd en zo komt hij uit op een eis van 60 uur taakstraf en als hij binnen 2 jaar weer de fout in gaat krijgt hij ook 6 maanden rijontzegging. Hij sluit af door de verdachte veel sterkte te wensen en hij hoopt dat de verdachte het ongeluk een plekje kan geven.

Dan is het de beurt aan zijn advocate om het een en ander te bespreken, ze lijkt een beetje geïrriteerd. Ze vindt het slecht dat de slachtoffers via de telefoon en pas na 11 dagen gehoord zijn. Waarom niet meteen na het ongeluk? De slachtoffers hebben gezegd dat er mensen achter de man reden, waarom zijn zij niet gehoord? Ook is er geen verkeersanalyse-onderzoek gedaan. Hoe kan dan duidelijk worden wat er precies gebeurd is?

De slachtoffers hebben gezegd dat de auto van de verdachte op hun weghelft kwam, maar op de foto’s staat zijn auto schuin en niet helemaal op de andere weghelft. De verdachte zelf weet niet meer of hij op de verkeerde weghelft heeft gereden. Voor de straf is het wel belangrijk om te weten of dit wel of niet het geval was. De advocate geeft aan dat het niet met zekerheid te zeggen is dat de man op de verkeerde weghelft reed, misschien verstaan de slachtoffers daar ook wel iets anders onder want ‘Wat is nou precies de verkeerde weghelft?’ stelt ze de vraag. Een van de rechters breekt in met een nuchtere opmerking ‘Wat de slachtoffers onder de verkeerde weghelft verstaan is denk ik wat de meeste mensen daaronder verstaan, de kant waar je niet hoort te rijden.’

De ogen van de advocate staan nu ongeveer op standje ‘als blikken konden doden’. Ze pakt de draad weer op en geeft aan dat de verdachte niet moe was toen hij instapte, het kwam plotseling. Misschien kwam het wel door een technisch mankement van de auto of  was het gevolg van een ziekte, dat kan ze niet uitsluiten omdat er geen onderzoek is gedaan. Van de slachtoffers zijn ook geen officiële medische gegevens bekend, dus misschien viel het in werkelijkheid wel mee, waarom is hierbij geen artsenverklaring die laat zien wat er precies aan de hand was? Ze wil dat de verdachte vrijgesproken wordt.

De rechter stelt nog wat vragen aan de verdachte over het in slaap vallen, waar de man nou precies reed, of de auto bij instappen goed werkte, of de man zich heeft laten onderzoeken door een arts voor slaapklachten. Op alle vragen geeft de man antwoord, terwijl zijn advocate haar geïrriteerde blik richting de rechters stug volhoudt.

Aan de verdachte wordt gevraagd of hij nog iets toe te voegen heeft, maar hij geeft aan dat alles is besproken. Het onderzoek wordt gesloten en over twee weken doet de rechter uitspraak.

 

 

 

Advertenties

3 gedachtes over “In de zaal: Slapen achter het stuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s